Een indrukwekkend bezoek aan de Naxi bevolking

Reisperiode: 7 t/m 13 oktober 2019
Jouw China reizigers: Rob, Heleen en Roeland 
Vakantiebestemming: China
Bouwstenen: Lijiang, Wumu en Tiger Leaping Gorge (in de provincie Yunnan)
Reisduur: 7 dagen


We waren in oktober 2019 in resp. Lijiang, Wumu en Tiger Leaping Gorge. Conclusie in één zin: Had ik maar meer geweten wat ik nu weet. Dan had ik meer tijd genomen en meer indringend kunnen genieten.

Veel ondersteuning in het plannen van de reis

In de organisatorische ondersteuning vond ik jullie super. Bij de voorbereiding viel me dat al op, bijvoorbeeld in het meedenken en in snel concrete reisschema’s aanleveren. Ter plekke vond ik dat bevestigd. Bijvoorbeeld in de overnachtingen, het stipte vervoer en de mensen; die op de hoogte waren van onze reisschema’s en ons verder hielpen.

We hadden in de tijd die we hadden nooit kunnen meemaken, wat we hebben meegemaakt zonder jullie. Gaaf. Dankjewel.

Omringd door het Himalaya gebergte

De oude stad Lijiang is eeuwenlang een transit- en pleisterplaats geweest op de historische zijde- en theeroutes. Bepalend daarvoor was haar geografische ligging: in een grote vallei op het uitgestrekte plateau van noordwest Yunnan. Dat is omringd door de voorlopers van het Himalaya gebergte, dat zich zuid westwaarts verheft. Daarom zie je en hoor je overal het heldere en snelstromende water uit de hoge bergen van de Yulong Snow Mountain, ook wel Jade Snow Mountain genoemd, rondom. Dat zijn bij elkaar elf sneeuwtoppen, die zijn aangemerkt als beschermd natuur gebied. De toppen reiken tot voorbij de vijfduizend meter hoogte.

Historisch Lijiang

Het smeltwater uit de bergen wordt in Lijiang via kleine kanalen door de oude stad geleid. Daardoor tref je de steeds ingenieuze houten waterwerken, groot en klein, waarmee de bewoners destijds het water pijl beheersten. De kades en dijkjes, onderling verbonden door kleine houten bruggetjes, maken autoverkeer onmogelijk. Uit alles in Lijiang komt naar voren dat de oude stad meer is dan de gezellige winkelstraatjes, waar je na een dag op-en-neer wel genoeg van gezien hebt. Niet voor niets staat het op de wereld erfgoedlijst van de Verenigde Naties.

De Naxi bevolking en de Dongba cultuur

Lijiang is de bakermat en centrum van het Naxi volk, een etnische bevolkingsgroep van China, met zijn rijke geschiedenis en cultuur. Dat komt tot uitdrukking in de eigen taal, de Dongba traditie en in het oorspronkelijk niet-Chinese hiërogliefenschrift.

Hiërogliefen van Dongba-taal in Lijiang, Yunnan, China

Magische tekens, waarin de eigen religie en geschiedenis zijn opgeschreven. De karakters zijn gestileerde weergaven van verschijnselen in de natuur. Deze wordt als heilig vereerd en doortrokken geacht van magische, goede zowel als boze geestkrachten. Er zijn, behalve onder de Dongba priesters, nog maar weinigen, die de taal echt en authentiek kunnen lezen en schrijven, daar het schrift grotendeels vernietigd werd tijdens de Culturele Revolutie. Tegenwoordig is er hernieuwde belangstelling voor.

De weg naar Wumu

Van Lijiang gingen we, via een adembenemende tocht, naar het bergdorpje Wumu. Slingerende bergpaadjes, onherbergzame landschappen, onverstoorbare, zeer hartelijke chauffeurs (eerste stuk Jef, de Chinese eigenaar van de logde in Wumu, later diens neef).

Onderweg Yak Meadow op 3700 meter hoogte

Onderweg een stop bij een berglift die voert naar de Yak meadow, dat, op 3700 meter hoogte, gelegen is in het noordelijk deel van de Yulong Snow Mountain.

Wat een uitzicht! Als het helder weer is tenminste…..Wat een akoestiek! De neef zong een lied, dat minuten lang door echode over de onmetelijke vlaktes. Als ik nu mijn ogen sluit hoor nog zijn galmende weemoedige en heldere stem.

Dan de afdaling naar Wumu, even spectaculair, een even sprookjesachtige, ruige tocht, met geweldige vergezichten. Ver in de diepte kronkelt de Jiusha Jiang River oftewel de Gouden Zand Rivier, die nabij Lijiang samenkomt met andere bergrivieren om samen de Yangtze te vormen, de reusachtige levensader van grote delen van China.

Bij aankomst in het dorp Wumu, Yunnan, China

Wumu

Wumu is een dorpje van rond de zeshonderd inwoners in het hart van het Naxi gebied. Er is één  straat, een trap als pad bergafwaarts, dat uiteindelijk een cirkel vormt. Je loopt dus in een rondje het dorpje door. Langs dat pad zijn de huizen en boerenhoeven gelegen. Door steegjes heen zie je, voorbij het dorp, overal de massieve bergruggen met hun veldjes en terrassenbouw, voor tabak, maïs, linzen en fruit. Steeds zie je ook diepe dalen naar de rivier ver beneden.

Je verblijft in een lodge in de Naxi stijl

De logde is een boerderij in de typische Naxi stijl. Op de binnenplaats staan heerlijke geurende bloemen en planten in grote potten. Het ademt sereniteit, gezellige huiselijkheid en bedrijvigheid. De gastheer en –vrouw, Jef en Wendy bieden diverse dagactiviteiten aan, goed voor vele dagen van onbekommerde wandelingen in de omgeving. Ze zijn van uiteenlopende duur, al dan niet onder begeleiding van een gids. Daaronder ook een afdaling naar de rivier, met de mogelijkheid van een boottocht aldaar.

Bezoek aan een Dongba priester

Ik bracht een bezoek aan de plaatselijke Dongba priester, een jonge man, die bereid bleek gasten te ontvangen, om hen te laten delen in de bijzondere praktijken, die zijn religie hem voorschrijft. Dongba is een vorm van animisme: de overtuiging, dat alles en iedereen een geest heeft, mensen, dieren, planten en stenen, en met elkaar gelijkwaardig verbonden zijn in de Grote Geest.

De Dongba priester kan, als hij in trance is, met die geestelijke wereld in verbinding treden, goede geesten aanroepen, boze geesten afweren. Daarvoor is een ingewikkeld geheel van dansen, gebruiken en offerandes vastgesteld, waar de priester over kan beschikken. Voor de bewoners is dit alles nog levensecht: zij roepen de priester te hulp om te bemiddelen tussen hen en de geesteswereld, bijvoorbeeld bij ingewikkelde beslissingen, oplossen van ruzies, maar ook voor een gezegend opbrengst van de oogst.

Inzage in fotoboeken en opnames 

De priester in Wumu heeft een aantal fotoboeken, waarin hij zijn praktijken heeft laten vastleggen. Vooral de opnames van wonderbaarlijke regen- en vruchtbaarheidsdansen, uitgevoerd in barokke rituele kleding, vond ik indrukwekkend. Op de foto’s zie je hem de dansen uitvoeren, zijn vrouw aan zijn zijde, die de trom slaat – één van de manieren om in trance te geraken.

De priester liet me zijn dagelijks werk zien. Hij spreekt geen Engels, zijn vrouw een beetje – net als hij een veertiger en ook zij graag bereid je hun schatten te laten zien.

Hij beheerst nog het Dongba pictogrammenschrift en schrijft zijn eigen religieuze teksten. De tafel was bezaaid met typische langwerpige boekjes, gemaakt van een bijzondere papiersoort en op een simpele maar onnavolgbare wijze gebonden met dunne touwtjes. In geen winkel te koop.

Vol ontzag

Daar zat hij te schrijven, met die krachtige streken van hem, grote vellen vol. Zonder een spoor van twijfel zat hij daar, soevereine geestenbezweerder, mij welwillend naast zich duldend, terwijl ik vol ontzag bijna in zijn pen kroop. Geen woord werd gesproken, anders dan wat vermaningen naar zijn zoontje van een jaar of twee, dat zich  vermaakte met zijn religieuze schriften, die rommelig op de tafel verspreid lagen. Zeer indrukwekkend.

Tot slot nog één nacht in Lijang

Met plezier streken we opnieuw neer in het Manty hotel. We beseften: één nacht en de volgende ochtend, voordat we weer op het vliegveld zouden zijn voor onze vlucht terug naar Beijing, te kort eigenlijk! Desondanks: fijn er weer te zijn. Vol goede voornemens Lijiang en ook Wumu  bij een volgende gelegenheid opnieuw te bezoeken.

Lees meer verhalen